Ο πόνος στις αρθρώσεις (αρθραλγία) είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα στη διάγνωση μιας σειράς ασθενειών. Είναι η πρώτη που λέει ότι έχουν ξεκινήσει σοβαρές αλλαγές στη συμβολή των οστών.
Συνήθως με την αρθραλγία δεν υπάρχει οίδημα, καμπυλότητα, έντονος πόνος κατά την ψηλάφηση ή ερυθρότητα. Για σημαντικούς περιορισμούς στην κινητικότητα μεγάλες αρθρώσεις ούτε ο ασθενής παραπονιέται. Συμβαίνει επίσης ότι ακόμη και μια ακτινογραφία δεν επιτρέπει να φανούν σημάδια φλεγμονής. Αλλά αυτό δεν κάνει την αρθραλγία (πόνο στις αρθρώσεις) αθώα σύμπτωμα: μπορεί να σηματοδοτήσει σοβαρές οργανικές βλάβες ακόμη και ασθένειες που δεν σχετίζονται με την κατάσταση της ίδιας της άρθρωσης.
Όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία, πόνος σε αρθρώσεις χεριών και τα πόδια αρχίζουν να ενοχλούν κάθε δεύτερο άτομο ηλικίας άνω των 40 ετών. Για άτομα άνω των 70 ετών, ασθένειες μυοσκελετικό σύστημα είναι ακόμη πιο συχνές - στο 90% των περιπτώσεων.
Αιτίες πόνου στις αρθρώσεις
Ένα από τα κύρια λόγους το πρόβλημα είναι η μόλυνση οξεία μόλυνση. Πονώντας ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί τόσο πριν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα της νόσου όσο και στα αρχικά της στάδια. Σε περίπτωση μόλυνσης πόνους όλες τις αρθρώσεις του σώματος. Η κινητικότητα διατηρείται σε αυτά.
Μετα-λοιμώδης αιχμηρός Ο πόνος στις αρθρώσεις γίνεται αισθητός μετά από:
- ουρογεννητικές λοιμώξεις?
- εντερικές παθήσεις.
Οι αιτίες της νόσου περιλαμβάνουν επίσης: δευτεροπαθή σύφιλη, φυματίωση, ενδοκαρδίτιδα. Εάν υπάρχουν εστίες χρόνιων λοιμώξεων στο ανθρώπινο σώμα - στους χοληφόρους πόρους, στα νεφρά, στα πυελικά όργανα, με παρασιτικές λοιμώξεις - μπορεί επίσης σπάσει τις αρθρώσεις.
Η αρθραλγία (πόνος στις αρθρώσεις) συχνά επιβεβαιώνει την παρουσία ρευματικών παθήσεων. Σε αυτή την περίπτωση, το σύνδρομο πόνου σχετίζεται με αλλαγές στις καιρικές συνθήκες. Πιο συχνά, ο ασθενής αισθάνεται σοβαρή ενόχληση στις μεγάλες αρθρώσεις των κάτω άκρων. Τα πρωινά, υποφέρει από το γεγονός ότι δεν μπορεί να σηκωθεί αμέσως και να περπατήσει γρήγορα - λόγω πόνου και αίσθησης ακαμψίας στις αρθρώσεις.
Εάν ο πόνος είναι παροξυσμικός, εμφανίζεται απροσδόκητα, εντείνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και επιμένει για αρκετές ημέρες, ενώ γκρινιάζει μόνο μία άρθρωση, μπορεί να υποψιαστεί ουρική αρθρίτιδα (κρυστάλλοι ουρικού οξέος συσσωρεύονται στις δομές των αρθρώσεων).
Εάν ο πόνος αυξάνεται πολύ αργά, επηρεάζοντας μεγάλες αρθρώσεις που εκτίθενται σε στρες (συχνά το γόνατο ή το ισχίο), εντείνεται με σωματική δραστηριότητα ή/και συνοδεύεται από πρωινή δυσκαμψία, μπορεί να υποτεθεί η ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας (η παλιά ονομασία οστεοαρθρίτιδα), δηλαδή εκφυλιστικές-δυστροφικές διεργασίες στην άρθρωση.
Συνήθεις αιτίες πόνου στις αρθρώσεις:
- παθολογία του θυρεοειδούς αδένα?
- εξάρτηση από τον καιρό.
- δηλητηρίαση από βαρέα μέταλλα.
- συχνοί σωματικοί τραυματισμοί.
- μακροχρόνια χρήση ορισμένων φαρμάκων.
Ταξινόμηση του πόνου στις αρθρώσεις
Υπάρχουν διάφορες ταξινομήσεις του πόνου στις αρθρώσεις. Σύμφωνα με το κριτήριο εντοπισμού, διακρίνονται τα ακόλουθα:
- μονοαρθραλγία (προσβάλλεται μόνο μία άρθρωση).
- ολιγοαρθραλγία (πόνος διαφορετικό ταυτόχρονα αρθρώσεις - αλλά όχι περισσότερο από πέντε).
- πολυαρθραλγία (ενόχληση υπάρχει σε περισσότερες από 5 αρθρώσεις του σώματος).
Επίσης, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση των αρθρώσεων, η αρθραλγία μπορεί να είναι γενική και εντοπισμένη. Ανάλογα με τη φύση της βλάβης, η παθολογία μπορεί να είναι μη φλεγμονώδης ή φλεγμονώδης.
Ο πόνος που εκδηλώνεται σε ασθένειες του μυοσκελετικού συστήματος χωρίζεται συμβατικά σε:
- εκκίνηση (εμφανίζεται στην αρχή της κίνησης).
- μηχανική (συνέπεια της άσκησης, πολύ περπάτημα, τρέξιμο).
- αντανακλάται (σημειώνεται σε περιοχές όπου, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν παθολογικές αλλαγές).
- νυχτερινό (διαταραχές κατά τη νυχτερινή ανάπαυση).
Άλλοι πόνοι στις αρθρώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν:
- θαμπό και αιχμηρό?
- μόνιμη και παροδική?
- αδύναμη, μέτρια και έντονη.
Η μεταφλεγμονώδης και η ψευδοαρθραλγία χωρίζονται σε ξεχωριστές ομάδες.
Διάγνωση πόνου στις αρθρώσεις
Για να καταλάβω γιατί πονάνε οι αρθρώσεις των ποδιών μου; χέρια, ο γιατρός συνταγογραφεί τον ασθενή να υποβληθεί σε μια σειρά διαγνωστικών διαδικασιών. Αρχικά, πραγματοποιούνται εργαστηριακές εξετάσεις:
- Γενική εξέταση αίματος. Επιτρέπει τον εντοπισμό αποκλίσεων λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της βλάβης των αρθρώσεων και τον βαθμό σοβαρότητάς της. Ένας αυξημένος ρυθμός καθίζησης ερυθροκυττάρων, που επιβεβαιώνει την παρουσία φλεγμονής, με φυσιολογικό αριθμό λευκοκυττάρων είναι σημάδι ρευματικής παθολογίας. Αν τα λευκοκύτταρα, αντίθετα, είναι αυξημένα, κυριαρχεί ο πόνος στη σπονδυλική στήλη και στις μεμονωμένες αρθρώσεις, το πιθανότερο είναι ότι η φύση της νόσου είναι μολυσματική.
- Βιοχημική εξέταση αίματος. Για τη φλεγμονή των αρθρώσεων, εξετάζουν τα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, του ινωδογόνου, της ολικής πρωτεΐνης, της οροοειδούς, της αντίδρασης διφαινυλαμίνης, καθώς και ορισμένους άλλους δείκτες που επιβεβαιώνουν μια ρευματική διάγνωση.
Επιπλέον, μπορεί να συνταγογραφηθούν οι ακόλουθες εξετάσεις:
- Ακτινογραφία. Είναι υποχρεωτικό για επώδυνες αρθρώσεις, αφού χωρίς φωτογραφίες ο γιατρός δεν μπορεί να πραγματοποιήσει διαφορική διάγνωση και να εκτιμήσει το βαθμό βλάβης στο σκελετικό σύστημα.
- Αξονική τομογραφία. Χρησιμοποιείται για τη μελέτη της θέσης των περιοχών με φλεγμονή.
- Ανοσοηλεκτροφόρηση. Ένας επιπλέον τύπος διάγνωσης που δείχνει πόσο έχει εξαπλωθεί η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
- Αρθροσκόπηση. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο ειδικός εξετάζει οπτικά τη δομή της άρθρωσης του γόνατος, τη δομή της και παίρνει ένα δείγμα ιστού από την επιθυμητή περιοχή.
- Σάρωση ραδιονουκλεϊδίων. Αποτελεσματικό στα αρχικά στάδια των παθήσεων των αρθρώσεων.
- Αρθρογραφία. Ο γιατρός εγχέει ειδικά σκιαγραφικά μέσα στην άρθρωση (δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σκιαγραφικό). Η αλλαγή της αρχικής εικόνας του δίνει την ευκαιρία να κρίνει την παρουσία προσβεβλημένων τμημάτων σε δυσπρόσιτα σημεία της άρθρωσης.
Εάν ο γιατρός το κρίνει απαραίτητο, γίνεται βιοψία.
Θεραπεία του πόνου των αρθρώσεων
Θεραπεία η αρθραλγία θα είναι αποτελεσματική μόνο εάν οι γιατροί ανακαλύψουν την αιτία του συμπτώματος και προσδιορίσουν ποια ασθένεια σηματοδοτεί. Για την ανακούφιση της φλεγμονής, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφηθεί:
- Χονδοπροστατευτικά. Επιβραδύνουν την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας, εμποδίζουν την περαιτέρω καταστροφή του αρθρικού χόνδρου και μειώνουν τη φλεγμονή. Ένα παράδειγμα τέτοιων φαρμάκων από αυτήν την ομάδα είναι συνδυαστικά φάρμακα που περιέχουν 2 συστατικά χόνδρου, τις ουσίες χονδροϊτίνη και γλυκοζαμίνη σε θεραπευτικές δόσεις, θειική χονδροϊτίνη 1200 mg, γλυκοζαμίνη 1500 mg, μορφή κάψουλας. Αυτά τα συστατικά ενεργοποιούν τις αναγεννητικές διεργασίες στον χόνδρο, λόγω των οποίων ο πόνος σταδιακά εξαφανίζεται και η κατάσταση του ασθενούς βελτιώνεται.
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Εξαλείψτε τον πόνο και αποτρέψτε την εξάπλωση των φλεγμονωδών αντιδράσεων. Ομαλοποιεί τη θερμοκρασία του σώματος.
- Μυοχαλαρωτικά. Σχεδιασμένο για να ελαχιστοποιεί τη δυσκαμψία των σκελετικών μυών.
- Αντιβακτηριακά φάρμακα. Χρησιμοποιείται για αρθρίτιδα μολυσματικής φύσης.
- Συμπλέγματα βιταμινών και μετάλλων. Για τη φυσιολογική λειτουργία των αρθρώσεων και την ταχεία ανάρρωσή τους είναι απαραίτητες οι βιταμίνες Α, Ε, C και η ομάδα Β. Σημαντικό είναι επίσης το σελήνιο, το ασβέστιο κ.λπ.
- Ορμόνες, στεροειδή. Χρησιμοποιούνται εάν η άρθρωση έχει πολύ φλεγμονή και η φαρμακευτική θεραπεία ήταν αναποτελεσματική.
Παράλληλα με τη λήψη χαπιών, την ενδομυϊκή και ενδοφλέβια χορήγηση φαρμάκων, μπορεί να συνταγογραφηθούν στον ασθενή θερμαντικές, αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις αλοιφές.
Εάν ο πόνος είναι αφόρητος, μπορεί να γίνει αποκλεισμός νεύρων. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, χρησιμοποιούνται ισχυρά φάρμακα που βοηθούν να ξεχάσουμε τα συμπτώματα της αρθραλγίας για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Πρόσθετες μέθοδοι αντιμετώπισης του πόνου στις αρθρώσεις περιλαμβάνουν:
- Φυσικοθεραπεία?
- μασάζ;
- χειρωνακτική θεραπεία?
- μηχανοθεραπεία;
- κοινή έλξη με χρήση ειδικού εξοπλισμού.
- διατροφή.
Οι φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες ενδείκνυνται για τον ασθενή:
- Θεραπεία κρουστικών κυμάτων;
- Οζονοθεραπεία?
- φωνοφόρηση;
- μυοδιέγερση και κάποια άλλα.
Χειρουργική θεραπεία
Σε περίπλοκες περιπτώσεις, είναι αδύνατο να εξαλειφθεί η ενόχληση στην περιοχή μιας ή περισσότερων αρθρώσεων χρησιμοποιώντας μη επεμβατικές μεθόδους. Στη συνέχεια συνιστάται στον ασθενή να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Θα μπορούσε να είναι:
- Αρθροσκοπικός καθαρισμός. Ο χειρουργός κάνει μικροσκοπικές τομές και τις χρησιμοποιεί για να αφαιρέσει νεκρό ιστό από την κοιλότητα της άρθρωσης. Η επέμβαση περιλαμβάνει τη χρήση σύγχρονου ενδοσκοπικού εξοπλισμού.
- Παρακέντηση. Χρησιμοποιώντας μια ειδική βελόνα, ο γιατρός αντλεί το συσσωρευμένο υγρό από την άρθρωση.
- Περιαρθρική οστεοτομία. Προκειμένου να μειωθεί το φορτίο και να βελτιωθεί η κινητικότητα της πάσχουσας άρθρωσης, ο γιατρός λιμάρει τα αρθρικά οστά έτσι ώστε να αναπτυχθούν μαζί σε μια συγκεκριμένη γωνία.
- Ενδοπροσθετική. Μια πολύ σοβαρή επέμβαση, η οποία χρησιμοποιείται μόνο εάν δεν είναι πλέον δυνατή η αποκατάσταση της άρθρωσης. Στη συνέχεια, τοποθετείται μια πρόθεση.
Ο γιατρός αποφασίζει ποια μέθοδος αντιμετώπισης του πόνου στις αρθρώσεις ενδείκνυται για έναν συγκεκριμένο ασθενή ξεχωριστά, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, το ιατρικό ιστορικό, τα συμπτώματα και ορισμένους άλλους παράγοντες.
Πρόληψη
Για να αποφύγετε βλάβη στις αρθρώσεις, πρέπει να δώσετε τη μέγιστη προσοχή στη σωστή διατροφή. Η καθημερινή σας διατροφή πρέπει να περιέχει όλες τις απαραίτητες βιταμίνες και μέταλλα. Το πρόχειρο φαγητό πρέπει να αποφεύγεται. Πρέπει να πίνετε περίπου 2 λίτρα καθαρού πόσιμου νερού την ημέρα - αυτό έχει θετική επίδραση στη λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος.
Είναι επίσης σημαντικό:
- μην κρυώνεις υπερβολικά?
- οδηγήστε έναν ενεργό τρόπο ζωής.
- εγκαταλείψτε τις κακές συνήθειες.
- κοιμηθείτε τουλάχιστον 8 ώρες την ημέρα.
- να κάνετε τακτικές βόλτες στον καθαρό αέρα.
- αποφύγετε να μένετε σε μια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Εάν παρουσιαστεί ενόχληση στην άρθρωση, πρέπει να υποβληθείτε σε εξέταση. Εάν υποψιάζεστε μια φλεγμονώδη διαδικασία, δεν πρέπει να κάνετε αυτοθεραπεία.